Is een keizersnede echt altijd noodzakelijk?
Het schijnt een natuurlijk proces te zijn: zodra het krap wordt in de baarmoeder, gaan bijna alle baby's met het hoofdje naar beneden liggen. Dat maakt de bevalling zo ongecompliceerd mogelijk. In de 32e week van de zwangerschap liggen negen van de tien kinderen al goed. Nog eens vijf procent draait zich voor de geboorte om. De overige baby's blijven in "stuitligging", zoals artsen het noemen, met het hoofdje naar boven en de billen naar beneden.
Is de droom van een normale geboorte daarmee voorbij? Vaak wel, want een vaginale bevalling is een risico als de baby in deze houding ligt. Er zijn maar weinig specialisten die deze verloskundetechniek beheersen en daarom raden de meeste gynaecologen een keizersnede aan. Sommige toekomstige moeders accepteren dit, anderen willen proberen het kindje te laten draaien. In principe is het namelijk mogelijk de baby in de buik van de moeder te draaien, zolang er tenminste geen medische redenen zijn die het draaien onmogelijk maken.
Nu alsjeblieft niet draaien!
Soms is de bewegingsvrijheid van de baby zo beperkt, dat hij zich niet kan omdraaien. Hier zijn drie redenen voor:
Baarmoederafwijkingen (bijvoorbeeld als de baarmoeder niet peervormig maar hartvormig is).
Te weinig vruchtwater.
Een placenta die verkeerd ligt of erg veel ruimte in beslag neemt
Volgende pagina: hoe komt de baby uit de stuitligging?
Bladwijzer van dit artikel maken bij…