'Ik moet altijd als eerste weg!'

Hoe lang mogen kinderen en jongeren uitgaan?

De anderen mogen ‘altijd’ veel langer blijven. Dat is in elk gezin zo en dat zegt elke tiener. Een leidraad voor ouders is lastig te geven, dat hangt erg van de omstandigheden en van het kind zelf af. Een moeder die commentaar gaf op dit artikeltje zegt het heel mooi: "Geef ze zelf ook maar wat verantwoording. Praat met je puber en wees open eerlijk en zorg dat je ze vertrouwt dan vertrouwen ze jou ook. Mijn "Macho-mannetje" van 17 vertelt mij alles en ik weet altijd waar hij is."

Dat is natuurlijk wel waar, daar kan geen regeltje of afspraak tegenop. Toch kan het zo zijn dat niet alle kinderen evenveel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, de ene tiener heeft meer 'sturing' nodig dan de andere. Dus met wederzijds vertrouwen en respect in het achterhoofd, kun je best afspraken maken over uitgaan.

Wat te doen als er ruzie ontstaat over de uitgaanstijden?

Dit soort ruzies is belangrijk en helaas ontkom je er niet aan. Kinderen in de puberteit zoeken de confrontatie, willen een conflict met ouders. Maar ze willen ook de zorg van hun ouders. Als ouders grenzen stellen, laten ze hun kind zien: ik maak me zorgen om jou omdat je veel voor me betekent.” Met toegeven doe je je kind geen plezier, integendeel. Als kinderen te veel vrijheid krijgen wordt er niet alleen te veel van ze verlangd, maar ze krijgen ook het gevoel: mijn ouders zijn helemaal niet in mij geïnteresseerd. Het kan ze eigenlijk niet schelen wat ik doe.

Daarom: wees bereid het conflict aan te gaan en toon je liefde door standvastig te blijven. Vertel je kind dat je bezorgd bent en niet wilt dat hem of haar iets overkomt. En dat je daarom wil weten waar het is en met wie.

Wat kun je het beste doen als kinderen zich niet aan de afspraken houden?

Als je tiener een keer een kwartiertje te laat thuiskomt, is dat geen misdaad. Maar wat nu als hij of zij twee keer achter elkaar meer dan een half uur te laat komt? Of flink beschonken komt binnenzwalken? Dan is het tijd voor gevolgen, dat kan bijvoorbeeld betekenen: de komende week helemaal niet of slechts beperkt uitgaan.

En hoe zit het met alcohol?

Eerst ‘indrinken’ bij vrienden en dan met een fles Bacardi op naar het feest of daar aan de breezers? Het komt regelmatig voor dat jongeren moeten overgeven als ze te veel alcohol hebben gedronken of zelfs met een alcoholvergiftiging naar het ziekenhuis worden gebracht.

De wet is hierover heel duidelijk:

Kinderen onder de 16 jaar mogen in openbare gelegenheden geen alcohol drinken, en ook geen alcohol kopen. Het wordt aan ouders overgelaten of dit thuis wel mag. Praat dus met je kind over het risico van verslaving en maak hem duidelijk dat je het niet goed vindt dat hij regelmatig alcohol drinkt. Kinderen die van huis uit een sterk gevoel voor eigenwaarde meebrengen, vinden het makkelijker om de groepsdruk te weerstaan en ‘nee’ te zeggen.

Als ouders kun je het beste één lijn trekken

De meeste kinderen gaan op enig moment alcohol drinken en waarschijnlijk ook meer dan ze kunnen verdragen – het verleggen van grenzen hoort nu eenmaal bij de puberteit. Als je tiener dronken thuiskomt, toon dan eerst begrip. Het heeft geen zin om te keer te gaan. De volgende dag kun je als ouders echter het beste wel één lijn trekken: dit gebeurt niet nog een keer! Als alcohol een regelmatig terugkerend probleem wordt, kan het helpen om een gesprek samen met vrienden en hun ouders te voeren, thuis of op school. Beide partijen vertellen open waarom ze alcohol drinken respectievelijk waarom ze daartegen waarschuwen. Tussen twee haakjes: ouders zijn het voorbeeld – juist in dit verband. Wie zelf ook graag een glaasje lust, heeft geen argument tegen alcoholmisbruik. 'Doe wat ik zeg, en niet wat ik doe' gaat juist bij rook- en drinkgedrag meestal niet op.