Totdat Sara’s vriend Teun probeert de aanhanger van haar auto af te koppelen.
Beng, heeft hij een pets van Sara op zijn wang te pakken. Een lichte klap in het gezicht van het buurjongetje maar een flinke klap in het gezicht voor al die mensen die in kinderlijke onschuld geloven.
Waarom doet Sara dat? Het meisje (3) heeft van haar ouders nog nooit een draai om haar oren gekregen. Hoe komt het dat er in Nederlandse zandbakken zo wordt geduwd en geschopt? Dat vierjarigen hun beste vriendjes ijskoud in het gezicht zeggen: “ Jij bent mijn vriend niet meer” ? Waarom wordt er door zoveel kinderen gelogen dat ze scheel zien? Waarom kunnen deze wezentjes soms zo wreed zijn?
Drie voor de hand liggende veronderstellingen
- De mens is van nature niet alleen goed, maar kan zich in potentie altijd ook nog onsympathiek gaan gedragen.
- Het duurt gewoon een tijdje voordat kinderen leren hoe ze zich fatsoenlijk moeten gedragen.
- Ouders moeten hun kinderen eerst langzaam het verschil tussen goed en kwaad bijbrengen.
Om te beginnen: Er bestaat geen twijfel over de juistheid van de eerste bewering. Maar onderzoekers zetten zo hun vraagtekens achter de beide andere veronderstellingen.
De morele ontwikkeling
Veel knappe koppen hebben zich al het hoofd gebroken over de morele ontwikkeling. Psychologen vragen zich af hoe het komt dat de meeste kinderen zich fatsoenlijk gedragen (sommige zelfs zo netjes dat ze daarmee tegen hun eigen belangen handelen), terwijl sommige kinderen totaal geen rekening houden met anderen en daardoor hun medemensen en zichzelf schade berokkenen.
Wetenschappers hebben kinderen geobserveerd om een antwoord op deze vraag te vinden: hoe ze dingen beoordelen, hoe ze liegen en geraffineerd te werk gaan. En daarnaast ook steeds wat hun beslissing was als ze video’s met conflictsituaties te zien kregen.
Op de volgende pagina kun je meer lezen over de resultaten van dit onderzoek.
