Melanie snapt even niets meer van de wereld. Huilend ligt de twaalfjarige in haar bed. Ze houd de koptelefoon stijf op haar oren en luistert naar Wonderwall. Melanie heeft liefdesverdriet. Ten minste, zo voelt het. Het gaat in dit geval niet om een jongen, maar om Laura, Melanies beste vriendin. Laura heeft een nieuwe. Ineens gaat ze alleen nog maar om met dat meisje van de manege, wil ze alleen nog maar praten over paarden en lijkt ze Melanie niet meer te zien staan.
Onafscheidelijke vriendinnen
De meisjes waren vanaf de derde klas onafscheidelijk, liepen elke pauze arm in arm over de speelplaats en spraken ook bijna elke dag na school met elkaar af. Dat kan Melanie nu wel vergeten. Het liefste zou ze naar een andere klas, of beter nog, naar een andere school gaan. “Laat haar toch, er zijn toch zat andere meisjes!” vindt haar broertje. Weet hij veel? Je beste vriendin is onvervangbaar.
Meisjesvriendschappen verdragen geen concurrentie
Dat vindt niet alleen Melanie. Dat vinden ook andere meisjes, of ze nu 5, 10 of vijftien jaar oud zijn. “Met mijn beste vriendin kan ik overal over praten” zeggen ze, of “we lijken zo op elkaar” en “haar kan ik helemaal vertrouwen”. Meisjes willen alles delen. Omdat dit soort vertrouwdheid met meerdere tegelijk bijna onmogelijk is, concentreren ze zich op één hartsvriendin. Meisjesvriendschappen verdragen geen concurrentie
Jongens zoeken de concurrentie juist op – ook in hun vriendschappen: Wie lukt het om met zijn skateboard over die kist te springen, wie kan er zonder hulp een vlieger bouwen, wie durft een grote mond te hebben tegen de leraar? Aan gevoelens besteden de meeste jongens niet veel woorden. Ze zijn meer geïnteresseerd in de gezamenlijke zaak. Wie veel interesses heeft, heeft ook veel vrienden. Tobias, 9, kan het goed vinden met Mohammed, omdat die weet hoe je gave spelletjes van het internet kunt downloaden, maar ook met Phillip, die net als hij het liefst op het middenveld speelt, en met Daniël, waarmee hij zich altijd rot lacht.
Bladwijzer van dit artikel maken bij…