Mag een moeder haar kind(eren) 3 maanden achterlaten?

In de telegraaf stond gisteren een artikel over de vrouw van Martijn Krabbé, Amanda Krabbé. Vanwege een ernstige huwelijkscrisis en het hectische leven als huisvrouw, wil ze even wat tijd nemen voor zichzelf en gaat drie maanden actie voeren tegen de jacht op walvissen en zeehonden in het buitenland. Dit in goed overleg met Martijn.
De reacties op dit artikel zijn verschillend. Sommige vrouwen begrijpen haar besluit om op deze manier even bij te tanken. Andere vrouwen vinden het een schande dat zij haar kinderen voor een periode van 3 maanden achterlaat. Lees het hele artikel hier.

Het verhaal zette ons, de redactie, aan het denken over hoe de meningen verdeeld zijn over dit onderwerp. Als mens worden we steeds individueler en moderner. Toch schijnen we, over het algemeen, vast te houden aan de oerprincipe van het moederschap; een moeder leeft enkel voor haar kinderen. In de afgelopen jaren is er een verschuiving geweest, waarbij moeders meer tijd nemen voor zichzelf. Naast de goede zorg voor hun kinderen, vinden ze het ook belangrijk om zich weer even vrouw te voelen. Er wordt hier verschillend op gereageerd en de vraag “Waar ligt de grens?” wordt dan ook vaak gesteld. Ligt de grens bij het achterlaten van je kinderen bij een oppas voor een pedicure? Een weekend weg met je vriendinnen? Drie maanden naar het buitenland? Of gaat dit laatste weer te ver? Wij vragen ons af of door deze nieuwe ontwikkeling de lat lager of juist hoger wordt gelegd voor moeders om full-time aanwezig te zijn voor hun kinderen. Wat vind jij?

Praat ook mee op het forum over dit onderwerp en ligt eventueel je antwoord toe.