Paul Bloom, professor psychologie aan het Infant Cognition Center op Yale University in Connecticut deed een aantal tests met de baby’s. Wat bleek? In tegenstelling tot de theorie van de grondlegger van de psycho-analyse Sigmund Freud dat een mens ‘blanco’ ter wereld komt lijken ook heel jonge baby’s wel degelijk over een soort ingebakken moraal te beschikken.
De kindjes kregen poppen en figuurtjes te zien die iets aan het doen zijn, bijvoorbeeld een voorwerp verplaatsen of een doos openmaken. Ze werden daarbij door andere figuren geholpen of juist tegengewerkt. Daarna mochten ze een figuurtje uitkiezen. De overgrote meerderheid van de kleintjes koos voor het behulpzame figuurtje.
In een ander proefje speelt een kat met een bal. Twee konijntjes doen ook mee: eentje brengt de bal steeds terug naar de kat, de ander pakt de bal af en gaat ermee vandoor. Deze test is iets geraffineerder van opzet: de jonge baby’s (5 maanden) mochten weer een pop kiezen, maar de oudere kindjes (21 maanden) mochten daarna ook iets lekkers afpakken van een van de konijnen. Ze pakten vaker het lekkers van het ‘stoute’ konijn af en één kindje gaf de ballendief zelfs een klap op het hoofd.
Een interessante uitkomst dus, hoewel er geen spijkerharde conclusies aan te verbinden zijn. Een goede testopstelling waarin baby’s niet beïnvloed worden en de reacties correct worden geïnterpreteerd is moeilijk te maken, en daarbij leren pasgeborenen zo snel dat het niet is uitgesloten dat ze al binnen een paar maanden een oordeel over goed en slecht aangeleerd kunnen hebben.
Maar het stoute konijn is wel zijn snoepje kwijt!
Bladwijzer van dit artikel maken bij…