Koele lucht in plaats van water en warmte
In de buik : Het element waarin een baby zich in de eerste negen maanden in de buik van de moeder beweegt, is water. Al tien weken na de bevruchting peddelt het kleintje met de handjes in het vruchtwater. De "ruimtecapsule" heeft een aangename constante temperatuur van 37 graden. In het vruchtwater voelt de baby zich als het ware zwevend gewichtloos.
Buiten de buik: De baby is nog maar net aangekomen op de wereld en voelt voor het eerst lucht op zijn huid. De beschermende, warme huls is plotseling verdwenen. Daarom wordt de baby direct na de geboorte in voorverwarmde doeken gewikkeld. Laat de baby in tijdje in de doeken. Het pasgeboren kindje heeft ongeveer een uur nodig voordat het de lucht op de huid verdraagt.
Geluiden en stilte in plaats van gedempte klanken en schommelen
In de buik: Vanaf ongeveer de 20e zwangerschapsweek kan de baby horen. En in de buik is er altijd veel te horen. Het bloed ruist, maag en darm borrelen, het hart van de moeder laat een hartslag horen. Geluiden van buiten worden altijd gedempt door de combinatie van klanken in de buik. En zelfs wanneer mama uitrust of slaapt, wordt de baby zacht gewiegd.
Buiten de buik: Op de wereld is het voor pasgeborenen erg lawaaierig. Maar tegelijkertijd ook bijzonder stil. Stemmen, het slaan van een deur – de baby hoort nu alles ongefilterd. En dan is opeens alles weer rustig. Dit kan voor pasgeborenen beangstigend zijn, omdat ze aan de continue geluiden in de buik gewend zijn. Daarom houden baby’s er ook zo van op mama’s of papa’s buik te slapen en weer de hartslag te horen en te voelen. Ook een stofzuiger die aanstaat, het geluid van de motor in de auto of een fohn doet de baby soms denken aan het regelmatige geruis in de buik.
Honger in plaats van all-in-voorziening
In de buik: In de buik van de moeder wordt de baby vierentwintig uur per dag van alles voorzien wat hij nodig heeft. Pas tegen het einde van de zwangerschap oefent de maag, hoe zich leeg en vol aanvoelt. Het baby'tje drinkt vruchtwater en scheidt dit ook weer uit. Honger en dorst kent het echter nog niet.
Buiten de buik: De geboorte is voor een baby zeer inspannend en zwaar. Daarom heeft hij eerst rust nodig en niet direct iets te eten. Toch is het belangrijk dat al in de verloskamer het kind voor het eerst aan de borst wordt gelegd. Gedurende de eerste twee uur is de behoefte aan zuigen bij de baby bijzonder sterk. En door het sabbelen krijgt de baby vertrouwen in de wereld – mama is er nog en zorgt voor me.
Aangeraakt in plaats van onaangetast
In de buik: Al in de twaalfde tot zestiende zwangerschapsweek ontwikkelt zich bij de baby de tastzin. Hij merkt hoe de kleine handjes en voeten de wand van de vruchtblaas raken. Vanaf ongeveer de twintigste week heeft het kleintje de handen vaak aan de mond en wangen. Dit prikkelt de zenuwuiteinden in de mond en bereidt op het zuigen voor. Hoe nauw de baby ook in de buik met de moeder is verbonden, toch kent de huid nog geen prikkels van buiten.
Buiten de buik: Het is een onvergetelijk moment wanneer de moeder haar kind voor het eerst streelt. Het gevoel van de eerste aanraking zal ze nooit vergeten. En veel verloskundigen zijn ervan overtuigd dat ook de baby deze eerste aanraking onthoudt. Raak je pasgeboren baby daarom zo veel mogelijk aan en wacht met de onderzoeken, totdat het kind veel zachte strelingen van de moeder heeft gekregen. Het kleintje moet wennen aan mama’s unieke aanraking.
Ademen in plaats van automatische zuurstofvoorziening
In de buik: De navelstreng voorziet de baby niet alleen van voedsel, maar ook onafgebroken van zuurstof. De baby kent daarom geen ademnood. Het bloed van de ongeboren baby bevat altijd ongeveer dezelfde hoeveelheid zuurstof. De bloedsomloop functioneert nog „omgekeerd“ – het zuurstofrijke bloed uit de navelstreng stroomt naar het hart. Vanuit hier wordt het door het kinderlichaam gepompt. De grote buikslagader brengt dan het bloed weer terug naar de moeder om weer zuurstof te kunnen tanken.
Buiten de buik: Zodra het hoofdje van de baby buiten de moeder is en de neus en mond vrij zijn, haalt de baby voor het eerst adem. Op dit moment stelt de bloedsomloop zich anders in. De longen gaan open en brengen vanaf dit moment de zuurstof in het bloed. De baby moet het regelmatig ademen eerst leren en oefenen. Met name wanneer het kindje slaapt, ademt het vaak erg oppervlakkig en zacht. Op het moment dat de baby zuurstof nodig heeft, hapt hij dan plotseling naar lucht.
Veel ruimte in plaats van beschermd knus plekje
In de buik: De benen ingetrokken, het hoofdje past precies in het bekken – in de laatste weken voor de geboorte kan de baby zich nauwelijks nog bewegen. Hij zit als een kuikentje in een ei. Het is een warm, beschut plekje met rondom veel lichaamscontact.
Buiten de buik: Op de wereld heeft de pasgeboren baby van het ene moment op het andere veel ruimte om zich heen. Het kindje spreidt zijn armen en stoot nergens tegen aan. Het strekt de benen en voelt geen weerstand. Boven het hoofdje zijn geen botten, maar is vrije ruimte. De nieuwe vrijheid is voor pasgeborenen vaak vervelend. Daarom wordt de baby het snelste rustig wanneer hij stevig op de arm wordt vastgehouden. Veel baby’s worden ook rustiger door het dragen van een dun mutsje. Dit is niet alleen voor de warmte. De baby vindt een hulsel om het hoofd prettig. Sommige baby’s willen zo graag vastigheid, dat ze met veel kracht in het bedje naar boven schuiven. Ze drukken zich tegen de wand van de wieg of de spijlen van het bedje om weer het "bekkengevoel" te krijgen.
Bladwijzer van dit artikel maken bij…