Het dopen is een christelijke traditie. De eerste christenen doopten door onderdompeling in rivieren, fonteinen of in de zee. Later werd de kinderdoop gebruikelijker. Voor het overgieten is slechts een klein bad nodig. De gelovigen zijn daarom overgestapt op een doopvont in de kerk. Het doopvont is een grote bak, soms op een dikke poot, waarin wijwater zit. Na het ‘watermoment’ wordt het kindje gezalfd met olie.
Doordat vroeger de kindersterfte hoog was, werden kindjes binnen drie dagen gedoopt. Tegenwoordig is dit een ander verhaal, men wacht vaak tot drie maanden of nog langer. Sommige ouders kiezen er ook voor om hun kind zelf de keuze te laten maken (hier zit geen grens aan).
Dopen was een soort zuiveringsritueel dat de pijn en het bloed van de bevalling wegwast en de nieuweling een plaats geeft in de gemeenschap. Het dopen is tegenwoordig meer een geloofsovertuiging van de ouders. Sommige willen gewoonweg niet breken met de traditie, ook al bezoeken ze niet elke zondag de kerk.
Vanaf de zesde eeuw zijn de peetouders in het leven geroepen. Dit zijn de twee mensen, de peter en meter, die antwoord geven op de doopvragen. Nu doen de ouders dit vaak zelf, vroeger kon dit niet doordat in die eerste 3 dagen de moeder nog in het kraambed lag.
Bij het doopsel krijgt het kindje vaak een doopnaam (of namen). Vaak van een Heilige die de kleine moet beschermen. Traditioneel wordt de naam afgeleid van de peter of meter. Tegenwoordig wordt dit minder toegepast.
In de begintijd ging de gedoopte vaak naakt te water, na de doop kregen ze een doopkleed. Een wit kleed dat aangaf dat de persoon nu bekleed is met Christus in een nieuw leven. Hallelujah! Nu dragen de kleintjes bij hun doopsel een lange witte doopjurk met veel strikjes en tierelantijntjes die al voor een lange tijd in de familie zit.
Nog 1 ding dat ook bij de doop hoort: de doopkaars. Deze kaars wordt aangestoken aan de paaskaars en brandt tijdens de doop. Het is een herinnering aan de doop, en mag naderhand meegenomen worden naar huis. Bij de communie of de bruiloft wordt vaak ook weer de kaars aangestoken.
Neem voor verdere gang van zaken en invulling van het doopfeest contact op met het parochiesecretariaat of de pastorie. Adressen en telefoonnummers vind je ook op Isidorusweb.
Door Daniëlla Cornelia Wilhelmina de Coninck
Bladwijzer van dit artikel maken bij…